Lilia Lekker
Σαν να τρέχει ο καιρός, αυτός μπροστά και εγώ στα χνάρια του, έχω ξεχάσει το ταπεράκι με το φαί στο σπίτι και πεινάω και διψάω και ο καιρός χαλασμένος είναι από βδομάδες, το νωπό χώμα κάτω από τη μπότα μου γλιστράει και ένα κακό συναίσθημα, μια φριχτή υποψία, ένα μεγάλο κενό βροντοφωνάζει στο μέρος της καρδιάς σαν μπαλόνι που κοίτα το, έγινε αερόστατο τώρα, πετάει ψηλά , στις κεραίες ανάμεσα και η πόλη του γνέφει να την προσπεράσει, να φύγει να μην μπλεχτεί στην κίνηση των δρόμων, γιατί οι οδηγοί παραμονεύουν και μια στιγμή μονάχα θέλουν για να σε κατακερματίσουν, να ξεχάσεις κάθε λόγο και όλες οι αφορμές να γίνουν οι ίδιες, στον ίδιο καθρέφτη να κοιταχτούν, να θαυμάσουν τα δόντια τους τα χαλασμένα και όλοι οι οδοντίατροι του κόσμου δεν θα μπορούν να καθαρίσουν αυτό το χαμόγελο, που έπαψε πια να χαμογελάει γιατί φτώχυνε, γιατί εκείνος ήταν άλλος, γιατί αυτή έγινε ξένη , γιατί οι άνθρωποι της γης δεν ξέρουν να αγαπάνε , μόνο ψεύδονται και αυτό το παραμύθι ακόμα το φωνάζουν δέσιμο, λες και οι κλωστές δεν ακούνε και γελάνε με τα κουβάρια μας.

Θα σου πω ένα αστείο και μετά θα μου πεις ένα και εσύ. Θα ανοίξω την πόρτα και θα φύγω και μετά θα φύγεις και εσύ. Και ότι άλλο συνέβη ενδιάμεσα θα το συζητάνε μόνο τα πουλιά στα σύρματα. Τα ρούχα μας θα είναι ακόμα κρεμασμένα στις ντουλάπες και μέσα στο πλυντήριο ότι απέμεινε από μας, ένα μάτσο ασπρόρουχα που θα πλύνω, θα κρεμάσω και με την αύρα των καιρών πάλι στα κορμιά μας θα στέκονται, στρατιωτάκια αμίλητα, με άλλους συντρόφους στο πλευρό, σε άλλες θέσεις μάχης. Θα σε θυμάμαι μαζί με όλα τα υπόλοιπα πλυντήρια της ζωής μου και θα με μυρίζεις στις ζεστές σου σοκολάτες. Και ύστερα, το καλοκαίρι θα μπει και δεν θα είναι μικρό, θα είναι ο ήλιος το πορτοκάλι που ψάχναμε, μα κρύφτηκε στα συρτάρια του γραφείου.
Lilia Lekker

In a phrase: anything but normal

Ποια είναι η συχνότητα, Κένεθ; Επίσης, τι γυρεύει ένας λίαν φυσιολογικός τύπος σαν τον Κλέι Λάουντερμιλκ σε ένα σύμπαν με πρόσωπο διόλου ευειδές, που κάνει μονίμως απειλητικές χειρονομίες στη λογική του;

Με το κλασικό έργο του Daniel Clowes οι εκδόσεις Κορμοράνος προχωρούν στην μετάφραση ενός δεύτερου κόμικ στα ελληνικά, μετά το παρθενικό τους ντεμπούτο με την περσινή ιδιοφυή έλευση του Schizo, μόνο που μετά από το βάφτισμα του πυρός σε έναν κόσμο ιερής αυτολύπησης του Ivan Brunettti, τώρα βουτάμε ακόμα βαθύτερα με ανάγνωση που αντενδείκνυται στους έχοντες δυσανεξία απέναντι στη δυσμορφία και τον τρόμο του αλλόκοτου.

Στο ασπρόμαυρο υπαρξιακό νουάρ του Clowes με καθόλα παραλλαγμένο στυλ από τις ημέρες του Ghost World και ψεκάσματα sci-fi για ακαριαίο εφέ, ο Κλέι αποφασίζει να αναζητήσει τα ίχνη της χαμένης αγαπημένης του, αμά τη εμφανίσει της σε ένα ανεξάρτητο φετιχιστικό ταινιάκι δευτέρας διαλογής. Η έναρξη της λιντσικής του Οδύσσειας σηματοδοτείται στο δύσοσμο τσοντοκινηματογράφο που αυτό προβάλλεται, για να τραβήξει στη συνέχεια ο άμοιρος του Χριστού τα Πάθη και δύσμορφοι χαρακτήρες ή ψυχωτικά φρικιά να παρελάσουν σε ένα στοιχειωμένο οδοιπορικό, που ξετυλίγει θεωρίες συνομωσίας και χαρτογραφεί φανατικές αιρέσεις με μορφή ελευθεριακού κοινοβίου και ηγετική μορφή προφήτη αλά Μάνσον. Στο σιδερένιο ομοίωμα γαντιού από βελούδο μας συστήνεται η παραμορφωμένη αλλά γλυκύτατη σερβιτόρα Τίνα και η νυμφομανής μητέρα της, ένας λευκοφορεμένος μελαψός γκουρού με τουρμπάνι που παραδίδει απαντήσεις σε άπαντα τα ερωτήματα ενός τσοντόβιου κοινού από τη χέστρα και μεγάλη ουρά άλλων γκροτέσκ αντι- ηρώων.

Οξύτατες επιθέσεις χιούμορ εισβάλουν σε φέτες κατακερματίζοντας για λίγο το εφιαλτικό τοπίο και μετά εξαφανίζονται. Λογικό. Το πόνημα του Clowes αντανακλά την ανθρωπόμορφη διαταραχή, όπου η συνείδηση απουσιάζει οικειοθελώς. Είναι απ’ τα πιο αντισυμβατικά κόμικς που θα ακουμπήσουν ποτέ στη βιβλιοθήκη σου. Κανονικά θα βρώμαγε κλεισούρα από την ντουλάπα με τα τέρατα του ασυνείδητου και ξερατό. Τελικά μυρίζει θρίαμβος.