Lilia Lekker
Μου' πεσε η κάτω γνάθος, δεν κάνω πλάκα. Σε τυχαία περιφορά των πεινασμένων κορμιών μας, ο δρόμος μας έβγαλε τις προάλλες στην πλατεία του Κάραβελ, παρέα με την Ματαντορ και το Πύον. Παραγγέλνουμε στα γρήγορα, τσιμπάω και έναν Ταχυδρόμο από το εκεί stand ( των Νέων όχι των ελτα) και ξεφυλλίζω αδηφάγα ( παρότι οι τυπωμένες λέξεις σήμερα, συντελούν συχνά σε διατροφή πτωχή σε ιδέες και δεν ενδείκνυνται) . Προσπερνάω το εξώφυλλο, μη δίνοντας σημασία στη λευκή κυρία με φόντο κάποια χορεύτρια, αν θυμάμαι καλά, που κρατούσε στην αγκαλιά της περιχαρή αφρικανή μικρούλα.
Στάσου πλάι μου
έλεγε ο τίτλος , όπως διάβασα μετά,
Πώς βρήκε την αγκαλιά που της αξίζει σε μια ελληνική οικογένεια
( και όχι το κράτος)
ή κάτι τέτοιο ο υπότιτλος...

Ακούστε τώρα, σε περίπτωση που δεν το έχετε ήδη διαβάσει, τι πήγαν και έκαναν οι ανεκδιήγητοι θεοί εκεί στον ταχυδρόμο ( ξέρετε μωρέ με τα Νέα του Σαββάτου).

Έκαναν θέμα και δη ΕΞΩΦΥΛΛΟ την εξής συγκινητική ιστορία:

Σκηνή Ν. 1
Μικρούλα Nιγηριανή ( ειλικρινά δεν θυμάμαι, ίσως ήταν από τη Νότιο Αφρική) κόβει βόλτες με τον πατέρα της , μέσα σε καρότσι, στην Πατησίων προ διετίας.

Σκηνή Ν. 2
Ευγενική λευκή κυρία προσφέρεται να τους πάει με ταξί στον προορισμό τους, για να μην ταλαιπωρούνται.

Σκηνή Ν. 3
Δύο χρόνια μετά, η μικρή φωνάζει τρεις γυναίκες μαμάδες. Τη φυσική μαμά, τη μαμά κλύσμα ( λευκή κυρία από τη σκηνή δύο που προτείνει στον πατέρα αποχαιρετώντας τον από το ταξί να βλέπει που και που την κορούλα του ) και την 33χρονη κόρη της μαμάς κλύσματος.

Τι έχει συμβεί
Η κυρία προφασιζόμενη πως ερωτεύτηκε ( δεν ξέρω πως να το εξηγήσω, είναι σαν τον έρωτα, δεν μπορείς να εξηγήσεις γιατί ερωτεύτηκες - και ποιόν) αποφασίζει μετά την κούρσα με το ταξί να υποστηρίξει τη μικρή οικονομικά, διεκδικώντας παράλληλα την κραταιά ιδιότητα της μάνας. " Δεν μας πειράζει που περνάει τον περισσότερο χρόνο σε άλλο σπίτι η κόρη μας, αφού την αγαπάνε και την προσέχουν" κάπως έτσι τοποθετούνταν η φυσική μητέρα στο κείμενο.

Πώς το εξηγεί η ίδια
Για την ηλίθια με το σύνδρομο Τερέζας και τα δυτικά ενοχικά, ήταν απλό το ζήτημα " Πάντοτε μ' αρεσαν αυτά τα έγχρωμα παιδάκια και ήθελα να κάνω κάτι για αυτά ".

Σημείωση
Στην εισαγωγή του κειμένου, το κοριτσάκι αναφέρονταν ως το "σοκολατάκι" που κλέβει τις καρδιές όλων.

Συμπέρασμα
Εδώ ο κόσμος καίγεται, μάχιμα ρεπορτάζ περιμένουν σε κάθε γωνιά αυτής της εμπόλεμης πόλης και τα σαββατοκυριακάτικα ένθετα, όπως σωστά παρατήρησε και ένας φίλος, την έχουν δει χαρούμενοι διασκεδαστές, σαν το club mediteranne. κρίμα γιατί ο Ταχυδρόμος ειδικά, δέχτηκε το φιλί της ζωής με νέα διεύθυνση προ διετίας και εξ ενός σημείου και ύστερα βρέθηκε να μετράει τους παφλασμούς του δημοσιογραφικού του βούρκου..

θα ξαναπώ..αν είναι να βγάζουν θέματα από τον κώλο τους, ελπίζω τουλάχιστον άλλη φορά πρώτα να τα πλένουν..

ΥΓ- Η κάλυψη του Υποβρυχίου στο τεύχος Ιανουάριος- Φεβρουάριος για τα .. ας τα πω και 'γω "Δεκεμβριανά" με άφησε άφωνη. θα θυμάστε ότι το Έψιλον παρότι επανήλθε αρκετές φορές με σχετικά κομμάτια και ένα τεύχος αφιέρωμα ( μας ρήμαξαν τη ζωή, θα ρημάξουμε τα πάντα) , στην ουσία οι διαστάσεις που δόθηκαν ήταν περιορισμένες και το οπτικό υλικό εξαιρετικών φωτοειδησεογράφων που αποτύπωσαν με ειλικρίνεια τις ημέρες, πήγε περίπατο, διότι από τις μαχητικές εικόνες, προτιμήθηκαν σκηνές από την άδεια πόλη, κατόπιν επεισοδίων. Λες και δίνει κανείς μισό αρχίδι για τον φωτογράφο που σεργιάνισε με χρονοκαθυστέρηση μπάτσων, σε ένα άδειο θέατρο για να τραβήξει μια παράσταση που μόλις κατέβηκε. Το Υποβρύχιο, τώρα, που παρουσιάζει την φερέλπιδη εικόνα, να πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο ( παρόλο το χαοτικό στήσιμο του εντύπου, που είναι για να σου πέφτουν και τα φρύδια) , άντε να ξαναβρει διαφημιστές μετά από τα νεύρα που τσάκισε...
Ετικέτες edit post
2 Responses
  1. Lalu Says:

    Σοκολατάκι? ΣΟΚΟΛΑΤΑΚΙ?
    Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί η Ελληνική κοινωνία έχει χάσει τι μπάλα. Συγχύστηκα τώρα.
    Νάσαι καλά και καλημέρα.


  2. ΞΕΝΗ Says:

    Αγαπητή μου ελάτε να πάρετε την πάσα σας


Δημοσίευση σχολίου